SCHOOL MO BA TO?

 

Ito ang mga eskwelahan na binabaha sa Maynila kapag araw ng tag ulan lalo pa at may bagyo
kabilang ang aking bagong eskwelahan sa apat na parte litratong ito ang LYCEUM OF THE PHILIPPINES UNIVERSITY, INTRAMUROS sa MAYNILA

heto ang ilang na experience namen nuong unang pasukan :D

 

 

HANAPIN NYO :D

ANG AMING GRADO NG AKING KAIBIGAN SA SAD (SYSTEM ANALYSIS AND DESIGN)

-> Mahirap mag karoon ng gradong mataas lalo na kung di mu alam yung gagawin mo dahil sa sobrang pressure ka dahil sa dami ng gawain sa eskwela tapos dumagdag pa ang THESIS sa SAD..haiszt grabe ang mga kasagsagan ng mga araw na iyon..may mga CLIENT na maarte yung tipong ayaw pumayag kasi daw maabala daw namen sila sa mga ginagawa nila..kasi nandun yung times na pabalik balik kame sa mga clients namen parang pumayag at may magawa kame thesis..PUYAT..PAGOD..GUTOM AT AKSAYA SA PAMASAHE kapag nag hahanap ka ng client dahil sa kanilangan..pero sa bandang huli kapag natapos na ang THESIS na nakaharap kana sa mga PANELIST at nasabe muna ang mga dapt mu sabihin sa report mu...makakahinga kana ng maluwag at iisipin mu nalang kung PASSED WITHOUT REVISION,MINOR REVISION,MAJOR REVISION, RE-DEFENSE, OR FAILED..aalalahanin mu yung mga ginawa mung pag hahanda sa darating na defense para lang makapasa ka at gagawin mu ang BEST mu para sa SAD

lahat ng bagay sa umpisa ay MAHIRAP

pero kung itutuloy tuloy mu ito at hindi SUSUKO

MAGAGAWA MO ANG LAHAT "MAG SIPAG LANG"

at THE END dun mo ma REALIZE na MADALI LANG PALA

kung ginawa ko ito ng MAAGA..MAY PAG HAHANDA at TIWALA SA SARILI

-blogger katie-

AWARENESS

We are playing a game. Someone proposed that we GIRLS do something special on Facebook to help with Breast Cancer Awareness. Its easy, and Id like you to join us to help it spread. Last year it was about writing the color of the bra that your were wearing in your Fb status and it left men wondering for days why the girls had random colors as their status. This year it has to do with your relationship status. You will state where you are, by posting one of the codes below. Remember - don't reply to this message just type your 1 word response in your status box on your profile. Then cut and paste this whole message into a new message and send it along to your female friends.

Blueberry: I'm single
Pineapple its complicated
Raspberry: I'm a touch and go woman
Apple: Engaged
Cherry: In a relationship
Banana: I'm married
Avocado: I'm the "other one"
Strawberry: Cant find the right one
Lemon: Wish i was single
Grape: wants to get married.
Blackberry: I'm single and not looking for "Mr. Right" right now.

The bra game reached TV, lets get this one to do the same.

blogger -katie- 

Every College Student Must Be Like This..

This speech was delivered by a La Sallian engineer in one of the graduation ceremonies at the UP College of Engineering.

Ngayong araw na ito, sa ating pagtatapos, mayroon akong dalang Transcript of Record. Ang estudyanteng may-ari ng transcript na ito ay nag-aral sa De La Salle University. Sa unibersidad na ito, kapag ikaw ay isang undergraduate, may ID number ka na nagsisimula sa “94” at pataas, kung lumipas ang isang buong school year at umabot ka sa 15 units na bagsak, masisipa ka sa paaralan.

Ang transcript na hawak ko ay mayroong 27 units ng bagsak. 12 sa mga ito ay tinamo ng estudyante sa iisang schoolyear lang. Ang isang subject ay kadalasang may bigat na 3 units. Kung iisiping mabuti, isang subject na bagsak na lang ay pwede na masipa ang estudyanteng may-ari ng transcript na ito.

Ang speech na ito ay hindi ko ginawa para i-acknowledge ang paghihirap ng ating mga magulang sa pagpapaaral satin. Hindi ko din ito ginawa para maghayag ng political statement, o kumbinsihin kayo na huwag umalis sa bansa at tulungan itong makaahon. Ang speech na ito ay para sa mga normal na estudyante na kagaya ng may may-ari ng transcript na hawak ko, dahil madalas, wala talagang pakialam ang unibersidad sa mga achievements nila. May mga awards na gaya ng “Summa Cum Laude”, “Best Thesis Award” at “Leadership Award.” Pero ni minsan, hindi pa ako nakakakita ng unibersidad na nagbigay ng “Hang-on and managed to graduate despite nearly getting kicked-out during his academic stay” award. 
Maaaring isang malaking kagaguhan ang konseptong ito para sa karamihan. Bakit mo pararangalan ang isang estudyanteng bulakbol, bobo, tamad o iresponsable? Hindi ba dapat isuka ito ng unibersidad? Ito yung mga tipo ng estudyanteng walang ia-asenso sa buhay, hindi ba? 
Ayun. Natumbok niyo.Iyun na nga ang dahilan. 
Madalas, pag ang isang estudyante ay may pangit na marka sa paaralan, lalong lalo na sa kolehiyo, nakakapanghina ito ng loob. Nandiyan yung tatamarin ka mag-aral, nandyan yung iisipin mo “Ano pa kayang trabaho ang makukuha ko? Call center na naman o clerical? Ba’t kasi ang bobo ko. Kung matalino lang ako, sana, sa Proctor and Gamble ako, o kung saang sikat na kumpanya.” 
Mas mahirap ang dinadaanan ng mga estudyanteng bumabagsak. Kahit na sabihin mong kasalanan nilang bumabagsak sila, hindi ninyo alam kung ano ang pakiramdam ng ganun. Madaling sabihin na “Kaya mo yan, mag-aral ka lang,” pero alam ba natin talaga ang sinasabi natin? 
Kapag ang isang estudyante ay bumabagsak sa unibersidad, nandiyan yung tatawanan niya lang yan. O di kaya naman, ipagmamalaki niya pang “TAKE 5 NA KO!!!” o “Pare, magpi-PhD na ako sa Anmath3/Calculus/etc.” Pero hindi alam ng mga isang Summa Cum Laude kung ano ang nasa isip ng isang normal na estudyante sa tuwing matutulog ito at alam niyang pag-gising niya, kailangan niya na namang ulitin ang isang subject na nakuha niya na sa susunod na term. 
Kahit kalian, hindi naging problema sa “Star Student” na sabihing “Nay, bagsak ako.” at hindi kailanman sumagi sa isip nila na “Paano kaya kung sa walang-pangalang kumpanya lang ako makapagtrabaho?” Dahil sigurado sila sa kinabukasan nila. 
Huwag na tayong maglokohan. Grades are everything.Kahit bali-baligtarin mo iyan, hindi magiging patas ang mga kumpanyang kumukuha ng fresh graduates para magtrabaho sa kanila. Minsan din naman, nadadaan sa palakasan, pero ganun pa din. Kung hindi ka academically good, wala kang patutunguhan. Kung hindi man yun, mas mahirap yung dadaanan mo para lang makaabot sa prestihiyosong posisyon. 
Kaya ngayong graduation, ang speech na ito ay inaaalay ko para sa mga estudyanteng lumagpak, muntik-muntikan nang masipa o yung sa lahat ng paraang pwede, ginawa na para lang makatapos. Gagawin kong patas ang mundo para sa inyo kahit isang araw lang. Kahit ano pa ang sabihin ng ibang tao, kesyo kasalanan mo man na pangit ang marka mo o muntik ka nang makick-out, saludo ako sa hindi mo pagtigil sa pag-aaral. Saludo ako na may lakas ka ng loob na harapin pa rin ang mundo kahit alam mong hindi ito magiging patas sa iyo.Saludo ako na kahit pangit ang transcript mo, taas noo ka pa rin ngayong graduation at proud na proud sa sarili mo.
Ano ngayon ang mangyayari sa mga graduates pagkatapos nitong graduation? Ayoko nang puntahan yung pwedeng mangyayari sa mga Cum Laude. Baduy. Alam mo namang may patutunguhan ang buhay nila e. Pero dun sa mga lumagpak, ano ang meron? 
Maaring makakuha kayo ng mediocre na trabaho lang. Pwede ka rin swertehin, baka makapagtrabaho ka sa magandang kumpanya. Madami pang pwedeng mangyari. Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Kung nung college, nagtiyaga kayo e ba’t titigilan niyo yung pagti-tiyaga ngayon? 
Pwede ring ganito: Mag-aral ka ulit. Ipakita mo sa kanila na kung sisipagin ka lang, malayo ang mararating mo. Subukan mong patunayan sa kanila na kapag pinilit mo, kaya mo ring abutin yung naabot nila. Na hindi ka bobo, kundi tinamad ka lang. 
Baka sabihin ninyo, drowing lang ako. 
I’ve been on both sides. Naranasan ko na ring lumagpak, at muntikan na din akong masipa. Naranasan ko na ang umulit ng 4 na beses sa iisang subject. Naranasan ko na ang masumbatan ng magulang, kapatid at kung sino-sino pang propesor na walang pakialam sa pakiramdam ng estuyante. Naranasan ko nang hindi makatulog ng maraming gabi sa pagiisip kung paano ko na naman sasabihin sa magulang ko na may bagsak na naman ako. Kaya alam ko ang pakiramdam ninyo. 
Akin ang transcript na ito. 
Pagkagraduate ko ng college, ano ang ginawa ko? Eto.Nagtrabaho muna ng konti, tapos aral ulit. Kuha ng Masteral sa kurso ko. Hindi para sa trabaho o kung ano man. Kundi para patunayan sa sarili ko na noong mga panahong bumabagsak ako, tinatamad lang ako. 
This is a rebellion. I raise my middle finger to every professor, over-achiever, naysayer and detractor THAT TOLD ME THAT I CAN'T MAKE IT. I raise my middle finger to every valedictory or graduation speech that only gratifies the university, those who were achievers in school or those who gratify the country when it’s supposed to be the graduate’s moment of glory. You are supposed to acknowledge EVERYONE. Even those who failed many times. 
Kaya sa inyong mga graduates na medyo hindi maganda ang marka, para sa inyo ito. Kung kinaya ko ito, kaya niyo rin to. Imposibleng hindi.

BY: almeric

blogger -katie-

SHORT FILM ANTHOLOGY

 It was a great 8 short film anthology by Nestle. And also an unforgettable experience to us(Me and Angel). Wooooh !

• Ans Storya sa Likod ng Matagumpay naming Panonuod:

Gustong-gusto ko talagang panuodin tong KasamBuhay, HabangBuhay dahil sa patalastas palang e gandang-ganda na ko. Hindi ko akalaing Premiere Night na nito last night(Friday) sa Megamall’ e saktong nasa makati ako at kasalukuyang nag-oojt ng makatanggap ng message mula sa isang kapatid sa Fy na papangalanan kong “Lyka” :) . Nang mabasa ko ang message’ dali-dali akong nag research kong saan-saan ito ipapalabas at kung anung oras. At natagpuan kong Premiere Nigth na nito sa SM Megamall, pero walang time na nakalagay. Dali-dali ko namang niyaya ang Happy Go Lucky kong kaybigan na si papangalanan kong “Angel Hoylar” :D. OO nman agad siya! Eh sa kadahilanang atat na atat kami’ ni research naman namin ang no. ng SM Cinema para itanong kung anung oras magsisimula, at ayun na nga’ 8 daw. Tamang-tama lang dahil 5:30 ang out namin.
    (5;30 na’ uwian na! Yehey!!)
In Hurry Potter kaming dalawa’ nag Mrt kami dahil baka maubusan kami ng ticket. Nakipagsiksikan kami dahil nga ang daming tao sa Mrt! (eto matindi) Dumating na kami sa Megamall, 3rd floor Cinema 3. Andun na ee! HINARANG PA NG GUARD! Tinanong nya kung member kami ng kahit anong org ng Nestle Phil, dahil hindi daw pede manuod ang hindi member. Hala ka! Eh hindi naman kami member ee! Nanghina kaming dalawa, hindi makagalaw/makalakad, natulala sa mga naakya’t baba sa hagdang sosyal at mangiyak-ngiyak ang itchura. Dahil tinangihan pa namin ang offer na mag OT sa ojt kaylangan na kaylangan namin para lang dito. Tapos nakalagay pa sa tarp ng Nestle “Watch it' or wait another 100 years” –damn! Nakakaasar! Sa asar namin naisipan nalang naming magikot-ikot para lang malibang kami at kumain. Mag 8pm na ng matapos kaming kumain’ nag desisyon kaming umuwi na, pero bago un’ nag desisyon din kaming dumaan muna sa Cinema para sumimoy sa mga kaganapan. :D
    (Sisimoy na sa Cinehan!)
    Malapit na kami, natatanaw na namin yong mga Guard na gusto naming upakan sa sama ng loob. Tuloy pa din kami sa paglalakad na kunyari walang malay. Tapos may tatlong naka itim na tinawag kami’ sabi, “ate..ate..pede na pong pumasok! Libre po!” ... ahmnnnn..(pa hard to get kunyari). Sa loob namin’ eto na! Kaya dali dali kaming pumasok at naglakad sa red carpet RED CARPET!! J (piling artista ang mga bakla ee!) Ayun na’ inspeksyon na ng bag at hinanapan kami ng ticket’ e wala naman binigay samin yong tatlo sa labas, pasok lang daw kami! Itchura na naman naming dalawa! Binalikan agad namin yong mga nakaitim, binigyan naman kami. Sadyang excited lang yong paa namin ni Angel! :D
   

TICKET for free ! :)

(Pagpasok at Paglabas)
    Pagpasok namin, dun kami papunta sa taas kahit Balcony yong ang para sa mga simpleng mamamayan. :D Eh may baong Charm ang mga bakla’ pumayag na sa taas kami umupo kasama ang mga bigatin! Haha. Dun pa kami sa Upuan ng PRESS people! Sosyal! Saktong sakto lang ang pag dating namin, inaacknowledge na ang pag dating ng mga artista. (pero di kami kasama dun aa’ simpleng tao lang kame ee :)). Then after nun’ nagsimula na ang palabas. (hindi na ko magcocoment sa mivie dahil masyadong hahaba ang storyang to!hehe). Nang matapos na’ balak naming habulin si John Loyd para magpapicture, ee masyadong mabilis at ang daming body guard. Ayon’ di nalang namin hinabol. Paglabas namin, may dalawang pila kaming nakita, pila naman kami agad kahit di namin alam’ ayon pala namimigay ng product ng Nestle at Alpo(Dog food). Syempre papahuli ba kami? J Paghawak namin sa plastic e tuwang tuwa kami! Worth the Effort talaga! Ang daming laman ng plastic, tuwang-tuwa kami dahil ang laki ng MILO! :D yong kay angel walang milo’ balik kami para papalitan e! (Demanding!) At dito na nagtatapos ang kwento! Haha! SHARE LANG! ;)
    Ang saya talaga namin! Wew! Thanks God!

punit-punit yong ticket dahil pinupunit nila pag papasok at pag kukuha ng mga libreng products ! :)

BY: janine corillo (a student of LYCEUM UNIVERSITY in CAVITE)

blogger -katie-

FLIPTOP (isang uri ng rap na may RHYM)

scenario on my couzin's house:

mag ppinsan na kakantahan biglang may bumanat na

margareth:tita katie flip top tau anu lalaban ka?

katie:bakit may alam ka jan?

margareth:ou! flip top ka ng flip top wala ka naman loptop!

mga tita ni gareth at kasama aku dun: aun tunganga haha mga walang alam may masabe lang na rhym!

blogger:kaTie :)

ibat ibang uri ng pektyur na trip lang mag bangs dahil sa walang magawa kame mag pipinsan.
nagkaroon tuloy aku ng bangs na wig lang ahahha ! pag kami kami talaga nag bonding mga
 YHOTSZ at mag pipinsan naku tapos ang kaligayahan  :D

blogger: kaTie :)

AND I AM TELLING YOU

Song : And I Am Telling You I’m Not Going
Artist : Charice Pempengco

And I am telling you
I’m not going
You’re the best man I’ll ever know
There’s no way I can ever go
No, no, there’s no way
No, no, no, no way I’m living without you
I’m not living without you
I don’t wanna be free
I’m staying
I’m staying
And you, and you
You’re gonna love me, oohh ooh mm mm
You’re gonna love me

And I am telling you
I’m not going
Even though the rough times are showing
There’s just no way, there’s no way
We’re part of the same place
We’re part of the same time
We both share the same blood
We both have the same mind
And time and time, we’ve had so much to see and
No, no, no, no, no, no
I’m not waking up tomorrow morning and finding that there’s nobody there

And I mean there’s no way
No, no, no, no way I’m living without you
I’m not living without you
You see there’s just no way, there’s no way

Tear down the mountains
Yell, scream, and shout like you can say what you want
I’m not walking out
Stop all the rivers, push, strike, and kill
I’m not gonna leave you
There’s no way I will

And I am telling you
I’m not going
You’re the best man I’ll ever know
There’s no way I can ever, ever go
No, no, no, no way
No, no, no, no way I’m living without you
Oh, I’m not living without you, not living without you
I don’t wanna be free
I’m staying, I’m staying
And you, and you, and you
You’re gonna love me

You’re gonna love me, yes you are
Ooh ooh love me, ooh ooh ooh love me
Love me, love me, love me, love me

You’re gonna love me


blogger: kate

pag hihintay

may dalawang uri ng pag hihintay

una nag aantay sa pag babalik ng kanilang minamahal
pangalawa ay nag aantay para sa wala

meron akong anu? (meron akong kwento) !

Meron akong taong inaantay na ngayon taon na ay kala ko'y babalik
isang taong mahalaga sa aking buhay, isang taong nag bibigay inspirasyon sa aking buhay
at isang tao na lage tumutulong sa aking mga problema, at gumagabay mula sa tuwid na daan (NOYNOY??)
ang akala ku ay babalik sya sa ika 18 kaarawan ko sa abril ngunit nagkaroon ng aberya dahil sa kamahalang ticket mula sa eroplano.Ako ay naliwanagan dahil sa totoo nga namang mahal ang pambayad kung sila ay babalik lahat mula sa Ohio California patungo Pilipinas lalo pa at mahirap ang klima ngeon sa bansang iyon.Isang araw sya ay nag paliwanag muli sa akin sa pamamagitan ng facebook chat at ang sabi nya ay "baka sa MAY or by SEPTEMBER kame makauwe jan" nainis aku kasi nangako sya sakin na uuwe sya dun sa araw na pinaka importante saken pero sinubukan ku nanaman intindihin pero pilit na nararamdaman ng aking damdamin ay galit at inis dahil sa lage nalang pangako pero mukang di naman natutuloy, alam ko may dahilan na kailangan intindihin dahil para din naman samen pero marame gumugulo sa aking munting isipan. angaking mga tanong: "HANGGANG KAILAN?" hanggang kailan aku mag hihintay mula sa pag babalik mo?, kailan kaya kita ulit makikita at makakasama?, hanggang boses at chat nalang ba?, mahihintay mu din kaya ko?. Gusto ko maliwanagan sa lahat, sa lahat ng mga tanong na gumugulo sa aking isipan.

yan lang at wala na !

blogger : kate

ang aking system analysis and design

napakahirap ng system analysis and design lalo na talaga ang DFD at CONTEXT DIAGRAM (parehas ba sila ahahah nalilito po kasi aku minsan) hmm ! ! sino kaya ang tutulong sa amin mga kumukuha ng SAD1 ?

sana may tumulong na mabait na kaibigan

napakabait talaga heheh ! !

gudluck sa aming mga BIT402 sa darating na MOCK DEFENSE sa lunes
at sa talagang DEFENSE sa march 3,4 or 5 nawa'y makapasa kame lahat

at sana magkaroon din aku ng FRIENDSHIP blogger dito sa baguhan kong WHITE BOARD :)

maraming salamat at magandang gabi kaibigan

blogger -katie-